آخ حافظ حافظ حافظ

آخ دلیل همه ی بدبختی های ذهن ام
آخ مورفینی که ترک ات شدنی نیست
همه ی ناسزاهای فارسی بر تو
که نمی گذاری فارسی زبان زیبایی را در چیزی جز تو ببیند:

لعل ِ
سیراب ِ
به خون تشنه
لب ِ یار ِ من است؛
وز پی ِ دیدن ِ او
دادن ِ جان
کار ِ من است...

شرم
از آن چشم ِ سیه بادش و مژگان دراز
هر که دل بردن ِ او
دید
و در انکار ِ من است.

يك روز به شيدايي...

نگاه ات
،كه مي رفتي،
به من فهماند
كه هنوز توان ِ "دوست داشتن" دارم... .

آنقدر احمق نيستم كه نظرم را عوض نكنم.

حالا كه چراغ هاي رابطه تاريك اند،
دليلي ندارد كه خودم را از همين كورسوي رابطه هم محروم كنم.
دموكراسي برقرار نيست اما من باز به روز ام...

عنوان؟

یک بار در دانشگاه کلمبیا ما ((نیست)) گرفته شدیم
حالا باز ده ها ملیون که باز ((ما)) خوانده می شوند
به اولی خیلی ها تنها خندیدند
حالا کسی نمی خندد
((نبودن)) بد است؛ خیلی بد!

این وبلاگ تا تحقق دموکراسی به روز نخواهد شد.
گرچه ناجور ((جور)) نخواهد شد.

بهمن بزرگ

بوی سیگار
بر رگ های برجسته ی دست ات؛
من راست ام
من تا ابد راست ام...

شعر کوتاه؟

من گی ام!
کیرم دهن هر کی بگه این شعر نیست.

باز عقده ي اورست من

1. دوست داشتم بابام منو لوس کنه. مگه نمی­شه یک پسربچه رو هم نشوند روی پا تا با سیبیل­ باباش بازی کنه؟

دوست داشتم بابام منو خیلی بغل کنه. چند باری که باهاش حموم رفتم می­خواستم بغلم کنه تا دوش رو بگیرم. می­خواستم نگذارم آب بیاد بیرون؛ اما آب از بین انگشتهای کوچیکم می­زد رو صورت بابام. بغلش زیر دوش آب گرم از همیشه گرم­تر بود.

بابامو نداشتم حتا وقتی زنده بود.
بابام با پسرش مث ِ یک مرد رفتار می­کرد.


2. دوست داشتم (خیلی دوست داشتم اما اونقدرا خودخواه نبودم که انتظار داشته باشم) که تو حواست به من باشه. نه این که کاری بکنی... که فقط حواست به من باشه... .
که دیگه از نصف شب گم شدن توو نظام آباد اینقدر نترسم. نه این که گم نشم! گم بشم اما از گم شدن نترسم؛ که دیگه از آینده نترسم؛ چون می­دونم تو حواست به من هست.
که تو از دور از من مراقبت می­کنی... .

بغلت گرمه. با همه­ی ناپایداری­ش باز داغه داغه. داغ و امن.

تو منو لوس نمی­کنی. توقعی ندارم، اما خب دوست دارم دیگه... دست ِ خودم نیست.
تو منو لوس نمی­کنی اما من تک تک لبخندهات رو یادم هست که به من زدی.
اون روز، که یادم نیست از چی دلخور بودم، رو یادم هست که با لبخند گفتی: اوی! اخم نکن فسقلی!!


3. بابام می­خواست پسرش نمونه­ی کامل یک مرد سرراست بشه.
تو منو همینی که هستم پذیرفتی...؟
این خالی ِ بزرگ رو بابام توو من پُر نکرد.
تو می­تونی با چند تا لبخند و نگاه آروم ِ آروم کننده­ات پُرش کنی... .

4. بابام می­شی؟